Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/28704 K.2013/17778

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Dosya içeriğine ve anlatımlara göre sanığın şikayetçilere ait olup dışarıdan başka bir şekilde kilitlenmeyip, üretildiği şekilde kontak anahtarı kilitli olacak biçimde biri sokağa ve diğeri bina girişi merdiven boşluğuna park edilip bırakılan suça konu motosikletlerin direksiyon kilitlerini kırıp, bir tanesini düz kontakla çalıştırarak götürme, diğerini ise düz kontak yapmasına rağmen çalıştıramaması üzerine sürükleyerek götürme biçimindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nun 141/1. maddesine uyduğu gözetilmeden, suç vasfının hatalı değerlendiriilmesiyle aynı Kanunun 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması,

b)Sanığın her iki şikayetçiye ait motosikletleri hırsızladıktan sonra, önce M.. Z..'e ait motosikleti kendiliğinden polis karakoluna getirerek teslim ettiği,M.. G..’a ait motosikleti ise bıraktığı yeri söylemek suretiyle şikayetçilere iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, hasarlı biçimde şikayetçilere iade edilen motosikletler ile ilgili tüm zararların tazmin edilmemesi nedeniyle tam iade söz konusu değil ise de, öncelikle şikayetçilerden kısmî iade nedeniyle rızaları olup olmadığı sorularak 5237 sayılı TCK'nun 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c)5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin, altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,