Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/29034 K.2013/20855

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturmasına rağmen aynı Kanunun 142/1-e maddesinden hüküm kurulması ceza miktarı aynı olması itibariyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının ‘a,b,c,d,e’ bentlerindeki haklardan yoksun bırakılmanın hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen, velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin ise aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;