Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/30240 K.2013/4514

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yakınan ...’ya karşı işledikleri mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yakınan ...’ya karşı işledikleri mala zarar verme suçundan hükmolunan adli para cezasının miktarına ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 Sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.madde uyarınca doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...’nın temyiz istemlerinin aynı Kanun’un 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında hırsızlık, mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Direnme eyleminin birden fazla görevliye karşı işlenmesi nedeniyle sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükmolunan hapis cezalarında 5237 Sayılı TCK'nın 43/2.maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının ( c ).bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri

yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanıkların; velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar ..., ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii ile sanık ...’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 Sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322.maddesi uyarınca hüküm fıkralarından TCK'nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak,

yerine “kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 Sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme,

görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ve yakınan ...’ya karşı işledikleri mala zarar verme suçundan sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-6136 Sayılı Yasanın 13/1.maddesi uyarınca hapis cezasının yanında hükmedilmesi gereken adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının 100 günden fazla olamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ya fazla cezalar verilmesi,

2-Dosya içeriğinden başka bir suçtan Ceyhan Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu anlaşılan sanık ...’nın, duruşmadan bağışık tutulması konusunda bir istemi olmamasına ve cezaevinden yazdığı dilekçelerde de duruşmalara katılmak istediğini belirtmesine rağmen, 01.12.2010 tarihinden sonra yapılan duruşmalara sanık ... getirtilmeden yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulmak suretiyle 5271 Sayılı CMK’nın 194. ve 196/1.maddelerine aykırı davranılması,

3-5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının ( c ).bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanık ...’nın; velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,