Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/3543 K.2013/26704

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet Savcısının hükmü,karar başlığında sanıklar ..., ... ve ...'in isimlerine yer verilmemesi gerekçesiyle temyiz ettiği,bu nedenle temyizin kapsamının sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet ve sanıklar ..., ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Sanıklar ..., .... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Hükmün karar başlığında sanıkların isim ve açık kimlik bilgilerine yer verilmemesi mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görülmekle tebliğnamedeki (1) nolu bozma görüşü benimsenmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak( ONANMASINA),

II- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Hükmün karar başlığında sanığın isim ve açık kimlik bilgilerine yer verilmemesi mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görülmekle tebliğnamedeki (1) nolu bozma görüşü benimsenmemiş ve dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 Sayılı TCY.nın 50/1-f. maddesine göre sanık hakkında “mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya” şeklinde tedbire çevrilebileceği belirtildiği halde, sanığın gönüllü olup olmadığı sorulmadan hakkında tayin olunan hapis cezasının yazılı şekilde “cezanın bir katı süre ile ve gönüllü olmak koşulu ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasna” karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 53/1 maddesindeki hak yoksunluklarına hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak hükmolunabileceği gözetilmeden, hakkındaki hapis cezası TCK.nun 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilen sanık hakkında TCK.nun 53/1 maddesi gereği hak yoksunluğuna hükmolunması,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde , mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,

manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde yakınanın yüklenen kasten yaralama suçu sebebiyle uğradığı bir zarar bulunmadığı gibi herhangi bir tazminat isteminin de bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında,

5271 Sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken “yakınanın şikayetçi olup uzlaşma isteminin sonuçsuz kalması ” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

karar verilmesi,