Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/3989 K.2013/27713

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın suç tarihinde kimliği tespit edilemeyen bir şahıs ile katılanın gıyabında hakaret oluşturacak biçimde konuşurken, tanık Z.. E..'ün ve yanına gelen ismi Mehmet olan ancak açık kimlik bilgileri ve adresi tespit olunamayan şahsında bu konuşmalara tanık olduğunun iddia olunduğu olayda;

Sanığın aşamalarda yüklenen suçlamayı kabul etmeyip, iddia olunanın aksine suç tarihinde katılan hakkında böyle bir konuşmanın yaşanmadığını, tanık Z.. E..'ü tanımadığını savunması, olayın doğrudan tanığı olan Z.. E..'ün de katılan hakkında konuşmayı yapan failin sanık M.. T.. olduğuna dair somut ve teşhise dayanan bir beyanının bulunmaması, tanık Z.. E..'ün mahkemedeki ifadesinde konuşmayı yapan şahsın M..

T.. olup olmadığını tam olarak hatırlamadığını ifade etmesi, ayrıca gerek sanığın karşılıklı konuştuğu iddia olunan kişinin gerekse de tanık Z..

E..'ün yanına gelerek sanığın eylemine şahit olduğu iddia olunan Mehmet isimli şahsın açık kimlik bilgilerinin tespit olunamayıp bu kişilerin dosya kapsamında tanıklıklarına başvurulamamış olması karşısında, sanığın yüklenen suçu işlediğine dair hür türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli kanıt bulunmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine, yazılı şekilde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,