Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/5821 K.2013/28826

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık Nezihe vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre, sanık sıfatıyla hükmün temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Hapis cezasıyla mahkumiyetin kanuni sonucu olarak hükmolunan 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının sürelerinin infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın adli sicil kaydına konu olan Menderes Sulh Ceza Mahkemesinin 14.07.2006 tarih ve 483-166 sayılı ilamı 5237 sayılı TCK.nun 125/1-4 maddesi uyarınca tayin olunan 100,00 YTL. adli para cezasının miktarı itibariyle 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı yasanın 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olamayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.’nun 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

2- 5237 Sayılı Kanunun 50/3. maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş ve fiili işlediği tarihte 65 yaşını bitirmiş olan sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

3-05.11.2009 tarihli oturumda sanık müdafiinin “lehe olan hükümlerin uygulanması” yönündeki talebinin 5237 sayılı yasanın 51 ve 62. maddelerini de içerdiği nazara alınmadan, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

4- Kabule göre de;

Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK .nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,