Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/5978 K.2013/28562

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Hükmün esasını oluşturan ve duruşmada açıklanan kısa kararda; "Sanığın üzerine atılı sabit görülen suçu değişik zamanlarda katılanlara karşı birden fazla işlediği anlaşıldığından eylemine uyan TCK 43/1 maddesi uyarınca hükmolunan cezadan taktiren 1/2 oranında artırım yapılarak" belirtilmesine karşın, gerekçeli kararın hüküm bölümünde ve gerekçede “Sanığın üzerine atılı sabit görülen suçu tek bir fiille katılanlara karşı işlediği anlaşıldığından eylemine uyan TCK 43/1 maddesi uyarınca hükmolunan cezadan taktiren 1/2 oranında artırım yapılarak” şeklinde yazılmak suretiyle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı, huzur ve sükunu bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve sanığın sabıkasız olduğu gözetilmeden,

sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “Sanığın pişmanlık gösterdiğine dair tutum ve