Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/6130 K.2013/28581

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 esas - 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda katılanın maddi tazminat talebi bulunmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanık M..

E.. O..'a atılı kasten yaralama ve sanık H..

T..'ye atılı kasten yaralama ve hakaret suçlarından doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanıklar hakkında, 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken,

“..zararın giderilmediği belirtildiğinden...” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık M.. E.. O..'a atılı kasten yaralama ve sanık H.. T..'ye atılı kasten yaralama ve hakaret suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanık H.. T..'nın, bulundurma ruhsatlı silahını suçta kullanmadığını savunması, katılanın da hazırlık aşamasındaki ifadelerinde sanık Hayrullah’ın kafasına silah dayadığını beyan etmesine karşın, 01/04/2010 tarihli celsede, sanık Hayrullah’ın kafasının sağ tarafına silahla vurduğunu beyan etmesi ve katılana ait adli raporda kafada yaralanma bulunmadığının belirtilmesi karşısında, katılanın beyanları arasındaki çelişki giderilmeden ve sanık H.. T..'ye ait adli emanetin 2009/168 sırasında kayıtlı bulundurma ruhsatlı silahın suçta kullanıldığına dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, silahın müsaderesine karar verilmesi,

3- Kabule göre de; 5237 sayılı yasanın 54/3.maddesine göre suçta kullanılan ruhsatlı silahın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olabileceğinin karar yerinde tartışılmaması,