KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2012/9622 E., 2012/43076 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ekim 2012
- Tebliğname No
- 6 - 2009/233418
- Mahkemesi
- Gaziantep Çocuk Mahkemesi
- Tarihi
- 24/04/2009
- Numarası
- 2008/154 (E) ve 2009/460 (K
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen ceza kısa süreli olmadığından, verilen cezanın 5237 sayılı TCK.nun 50/3. maddesi gereğince aynı Kanunun 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğu bulunmadığından; ayrıca suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan ceza tayin edilirken 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi, aynı Kanunun 143. maddesinden önce uygulanmış ise de sonuç ceza değişmediğinden tebliğnamedeki bu husustaki bozma düşüncesine katılınmamıştır. Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde;
yakınanın sanığa yüklenen konut dokunulmazlığını bozma ve hırsızlık suçundan doğan herhangi bir maddi zararlarının bulunmadığı ve sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “meydana gelen zararı gidermediği” biçimindeki gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2012/9622, K. 2012/43076, 8 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama