Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/12039 K.2014/1848

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanıklar ... ve ...'e yükletilen hakaret ve yaralama, sanık ...'e yükletilen hakaret suçlarına yönelik temyiz incelemesinde,

Sanıklara verilen cezaların miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz isteklerinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanık ...'e yükletilen kamu görevlisine hakaret ve sanık ...'e yükletilen yaralama ve tehdit suçlarına yönelik temyiz incelemesinde,

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

A- Sanık ...'e yükletilen kamu görevlisine hakaret suçunun seçimlik ceza içermesi nedeniyle hapis cezasının tercih edilmesinde takdir hakkının hangi hukuki gerekçeye dayanılarak kullanıldığının kararda gösterilmemesi ve kabule göre de, TCK'nın 50/2. maddesi uyarınca, temel ceza olarak tercih edilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

B- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 esas- 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda

maddi zarar talebi olmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde atılı yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı gözetilerek, engel sabıkaları bulunmayan sanıklar hakkında, CMK'nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyecekleri hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, “zararın giderilmemesi” biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,