Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/12746 K.2014/3766

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın işyerinde masa üzerinde bulunan şikayetçinin aracına ait kontak anahtarını alıp savunmasına göre hastanede yatan annesini ziyaret etmeye gittiği sırada otogazın bittiği ve benzine geçememesi nedeniyle aracın stop ettiği, sanığın aracı mobese gören bir yere bırakarak aynı gün aracın kontak anahtarını tekrar şikayetçinin masasına bıraktığı, şikayetçinin işten çıktığında aracını park ettiği yerde bulamadığı,

aracı kapalı otoparka bırakmış olabileceğini düşünüp saatin geç olması nedeniyle evine gittiği ve ertesi gün kapalı otoparktan sorduğunda aracın orada olmadığını öğrenince çalındığını anlayıp polise başvurduğu ve ifadesi alındığı sırada aracının işyerine 1.5 km mesafede bulunduğu ve mobese kayıtları incelendiğinde aracı bırakan kişinin sanık olduğu anlaşılıp yakalandığı olayda, sanığın üç gün önce işe başladığını, hastanede olan annesini ziyaret etmek amacıyla geçici bir süre için aracı aldığını, otogazı bittiğinde benzine geçemediğini,

benzin alıp getirdiği halde çalıştırmayınca aracı mobese gören bir yere bıraktığını ve aynı gün aracın kontak anahtarını şikayetçinin masasına bıraktığını, ertesi gün de aracı aynı yerde görünce 154'ü arayarak şüpheli bir aracın iki gündür aynı yerde bulunduğunu söylediğini savunması karşısında, aracın bulunduğu yer ve mesafe,

kontak anahtarının aynı gün şikayetçinin işyerine bırakılması ve otogazın bitmemesi halinde sanığın aracı şikayetçiye geri götürmeyeceğine dair dosyada bir delil bulunmadığı gözetilerek sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 146. maddesinde düzenlenen kullanma hırsızlığı suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,