Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/12956 K.2014/2335

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak

1-) Olay yerinde gece bekçisi olan tanık A.. G..’in, soruşturma evresinde 06.08.2008 tarihli beyanında saat 05:20 sıralarında uyandığında hırsızlık olduğunu görerek müracaatta bulunması karşısında; suçun gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde gösterilmeden, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK’nun 143/1. maddesi ile cezada artırım yapılması,

2-) Mağdur G.. B..’in soruşturma evresindeki beyanında cep telefonu ve muhasebe evrakları dışında kalan malzemelerin başvuruda bulunmadan kendisine teslim edildiğini beyan etmesi karşısında somut olayda mağdurun zararının kısmen karşılanmış olması nedeniyle mağdura kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nun 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-) Sanığın temyiz dilekçesi ekinde dosyaya sunduğu Eskişehir Devlet Hastanesine ait raporunda “ADHD ve atipik pisikoz” teşhisi ile tedavi gördüğünün belirtildiği anlaşılmakla, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nun 32. maddesi gereğince, akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-) Sanığa müsnet suçtan dolayı neticeten 2 yıl 2 ay 20 gün yerine, 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası verilerek eksik cezaya hükmedilmesi,