Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/14670 K.2013/22370

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dahilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı karar verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu ve katılan kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek,

öncelikle sanığın, katılan kurumun zararını tazmin edip etmediğinin katılan kurumdan sorulması, zararın tazmin edilmemiş olması halinde sanığa makul bir süre tanınıp “dosyada bilirkişi tarafından hesap olunan katılan kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2-Gerekçeli karar başlığında atılı suçun "Elektrik Enerjisi Hakkında Hırsızlık" yerine "Kilitlenmek Suretiyle Muhafaza Altına Alınan Eşya Hakkında Hırsızlık" olarak yazılması,

3-Kabule göre de;

Fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK.nın 193. maddesine yanlış anlam verilerek sanığın sorgusu yapılmadan yüklenen suçun kanuni unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmak sureyle 5271 sayılı CMK.nın 193. maddesine aykırı davranılması,