Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/14751 K.2014/5013

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü yakınana ait eve girilmek suretiyle bir kısım eşyalar ile çeklerin çalındıktan sonra bir adet çekin Mersin ilinde bulunan tanık E. T.A.'a ve bir adet çekinde Islahiye ilçesinde bulunan tanık K.. E..'a alışveriş nedeniyle doldurulmak suretiyle verildiği, tanıkların çekleri bankaya göstermeleri üzerine çalıntı olduklarının ortaya çıkması üzerine şikayette bulundukları ve alınan beyanlarında sanık A. Ç.'un ismini vermeleri ve tanık E..T.

A.ile alışveriş için görüşülmesi sırasında kullanılan telefon numarasının sanığa ait çıkması nedeniyle sanık hakkında atılı suçlardan kamu davası açıldığı ve sanığın da savunmasında, suçu kabul etmediğini ve tanıkları tanımadığını, onlara suça konu çekleri vermediğini ve bu şahıslarla yüzleşmek istediğini beyan ettiği ve yapılan bilirkişi incelemesi ile emanete kayıtlı çekin altındaki imzanın sanığın el ürünü olmadığının belirlendiği fakat bu çekleri sanığın başkasına doldurtmasının mümkün olduğunun anlaşılması karşısında; öncelikle yakınana ait suç konusu çeklerin doldurularak kullanılması ile ilgili olarak tanıklar E. T.

A. ile K..

E..'ın sahtecilik ve dolandırıcılık şikayetleri ile ilgili olarak yapılan soruşturma veya kovuşturma olup olmadığı sorularak varsa buna ilişkin dosyalar getirtilip incelenerek ve sanığı gören tanıklarla sanığın bir araya getirilerek teşhis işleminin yaptırıp, bu olmadığı takdirde sanığın teşhise elverişli temin edilecek fotoğrafları tanıklara gösterilmek suretiyle teşhis işlemi yaptırıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde atılı suçlardan sanığın beraatine karar verilmesi,