Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/14851 K.2014/2944

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlendiğinin kabul edilmesine rağmen, sanığın cezasında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesi uyarınca arttırım yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/07/2007 tarihli, 2007/304-293 Esas-Karar sayılı ve 24/04/2008 tarihinde infaz edilen hükümlülüğü yerine, sanığın çocukken işlediği, 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin 5. fıkrası uyarınca tekerrüre esas olmayan Asliye Ceza Mahkemesinin, 24/04/2008 gün, 2007/251 ve 2008/274 K. sayılı kararı esas alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden; hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “ ASCM nin 20/05/2008 tarihinde kesinleşmiş 24/04/2008 tarih 2007/251-2008/274 E.Karar sayılı” biçimindeki bölümlerin çıkartılmasına ve yerine “ Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/07/2007 tarihli, 2007/304-293 Esas-Karar sayılı” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.