Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/16581 K.2014/4904

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-1-Suça sürüklenen çocuk M.. Ş..'in üzerine atılı suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağının değerlendirilmesi açısından, suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. ve Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan ve aynı kanunun 35/3.maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi gösterilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık ve suça sürüklenen çocuğun, suça konu araçları çalmak için araçların kelebek camlarını kırmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinde, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 151/1 maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmalarına karar verilmesi,

3-Sanık ve suça sürüklenen çocuğun, katılanların kilitleyerek parkettikleri araçlarının kelebek camlarını kırıp, çalmak istedikleri sırada etraftan farkedilmeleri üzerine araçları bırakarak kaçmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35 maddesinde düzenlenen suça uyduğu gözetilmeden eylemlerin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı yasanın 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi ve hükmün gerekçesinde, eylemlerin teşebbüs aşamasında kaldığı belirtildiği halde kısa kararda 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinde düzenlenen teşebbüs hükümleri uygulanmayarak hükümde çelişki oluşturulması,

4-Hırsızlık suçlarının gece 02.00-03.00 arasında gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-23.09.1991 doğumlu olan sanık M.. K..'ın suç tarihinde on sekiz yaşını doldurduğu gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen cezaların 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca indirilmesi,

II-Kabule göre de;

Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCK.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için önlemlere çevrilebilir.

5237 sayılı TCK'nın 151/1 maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. On sekiz yaşını doldurmuş olan sanık M.. K.. hakkında, Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2. maddesine aykırı davranılması,