Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/17440 K.2014/5508

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 Sayılı Kanunun 26. Maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz isteğinin 1412 Sayılı CMUK.nın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen kararın temyiz incelemesinde;

Sanıkların diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Dosya içeriğine göre, sanıklardan ...’nın başka bir hırsızlık olayı nedeniyle yakalandığında samimi olarak itirafta bulunarak aracında ele geçen mazotu şikayetçiye ait kamyondan çaldığını belirterek şikayetçiye iadesini sağlaması, şikayetçinin de 12.04.2012 günlü oturumda zararının bulunmadığını beyan ederek şikayetçi olmadığını bildirmesi karşısında, sanıklar hakkında 5237 Sayılı TCK.nın 168.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,