Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/17685 K.2014/5236

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, 5237 sayılı TCK.nun 31/3.maddesinin uygulanması sırasında 1 yıl 4 ay yerine, 1 yıl 4 ay 10 gün hapis cezası belirlenmesi, sonuç cezanın doğru olması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun, hırsızlık suçunu işleyip olay yerinden ayrıldıktan sonra müştekinin verdiği bilgiler doğrultusunda çevrede yapılan araştırma sonucunda müştekiye ait cep telefonu ve 30 TL para ile birlikte yakalandığında, kolluk görevlilerine içinde müştekiye ait nüfus cüzdanı, öğrenci kimlik kartları vs eşyalar bulunan cüzdanı attığı yeri göstermek suretiyle müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, müştekiden suç nedeniyle oluşan zararının tamamen giderilip giderilmediği, tamamen giderilmemesi halinde kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK.nun 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5271 sayılı CMK.nun 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3- c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,