Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/18028 K.2014/5769

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I- hakkında konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde; Konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Suçun 23/08/2009 tarihinde işlenmesine karşın, suça sürüklenen çocuğun 23/01/2010 tarihi itibariyle işlediği hırsızlık suçu yönünden fiili algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğuna ilişkin rapora dayanılarak mahkumiyet kararı verilmesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 2. maddesinin “Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz.

Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz” hükmünü içerdiği, yaşı küçük çocuklar hakkında hangi hallerde çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceğinin aynı Yasanın 31. maddesinde açık olarak belirtildiği, çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin ne olduğunu gösteren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 11. maddesinde de “Bu Kanunda düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirler, suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından, çocuklara özgü güvenlik tedbiri olarak anlaşılır.” hükmü karşısında;

hırsızlık suçundan mahkum olan hakkında uygulama koşulları bulunmadığı halde, ayrıca 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 5. maddesi uyarınca danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,