Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/18100 K.2014/5597

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yakınana ait aracın, gece vakti 02.00 sıralarında, konuta girilip, vestiyerdeki kontak anahtarı alınarak çalınmasından sonra sanık ile beraatine karar verilen diğer sanıklar hakkında soruşturması ayrı yürütülen, çalıntı araçların parçalanarak,

motor ve şasi numaraları değiştirilip piyasaya sürülmesi eylemlerinden dolayı yapılan arama ve kamera kaydı görüntülerinden, suça konu aracın, sanığa ait işyerinde ele geçirilmesi ve sanığın aşamalarda aracı İstanbul K..'da tekel büfesinin önünde çalışır vaziyette görünce çaldığı yönündeki savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d, 143 ve 116/4 maddesinde düzenlenen hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından hükümlülük kararı verilmesi gerekirken, sanığın, savunmasına itibar edilip, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek aynı yasanın 165/1 maddesi ile uygulama yapılması,

2-Kabule göre de;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK.nın 165/1.maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile "altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasına hükmedilmemesi,