Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/18274 K.2013/19068

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık B.. B.. hakkında hırsızlık suçundan Ereğli (Konya) 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 16/06/2010 tarih 2007/1-50 sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda 30.01.2013 gün, 2012/28717- 2013/1459 sayılı ilam ile;

"Hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE", karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.05.2013 gün, 2011/24492 sayılı itirazı üzerine dosya dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308.maddesinin, 6352 sayılı Yasanın 99.maddesi ile eklenen 3.fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Asıl mahkumiyete konu hükmün 3000,00 TL adli para cezası olup, hüküm tarihi itibariyle temyize tabi olduğundan Yüksek Dairenin Red kararının kaldırılarak hükmün esastan incelenmesine dair Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

Dairemizin 30.01.2013 gün, 2012/28717, 2013/1459 sayılı Red kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

1-Sanığın savunmasında, hırsızlık suçuna konu defteri bulunduğu yerden çalmak üzere almadığını, parasını ödeyecekken mağdurun kendisinin defteri çaldığını iddia ettiğini beyan etmesi, 18.12.2006 tarihli Yakalama ve Üst Arama Tutanağında da, mağdur tarafından çalındığı iddia edilen defterin görevli polis memurlarının kırtasiyeye gittiği sırada tezgah üzerinde olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın hırsızlık suçunu işlediğine dair mağdurun iddiası dışında mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de,

Mağdurun ifadesine göre, sanığın defteri kırtasiye dükanından alıp çantasına koyduğu sırada mağdur tarafından yakalandığının kabul edilmesi karşısında, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı nazara alınmadan yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,