Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/18466 K.2014/7780

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I-Sanık atılı suçları işlediğini kabul etse de, hangi zaman dilimi içinde işlediğini beyan etmemiş olması, müştekilerden birinin suça konu işyerinden 21.00 da diğer müştekinin ise kendi işyerinden 22.00 sıralarında ayrıldığını, her iki müşteki de ertesi gün 08.45 sıralarında işyerlerine girildiğini fark ettiklerini anlatmaları karşısında; sanıktan, eylemini hangi zaman diliminde gerçekleştirdiği açıkça sorulmadan ve eylemin gece gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK.nun 116/4. maddesi uyarınca; hırsızlık suçundan ise aynı kanunun 143. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

II-Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/1358 E-2002/142 K. sayılı ilamının infaz edildiği 03.01.2001 tarihinden yargılamaya konu suç tarihine kadar 5237 sayılı TCK'nın 58/2-b maddesinde belirtilen üç yıllık sürenin geçmiş olması karşısında; tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 1999/125 E-2000/25 K. sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

III-Sanığın, suç tarihinde gece vakti gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminden dolayı temel cezaların alt sınırdan tayin edilmesine karşın, suçun geceleyin işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 143/1. maddesi uyarınca yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden en üst sınırdan artırım yapılması,