Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/18987 K.2014/6234

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın atılı suçu geceleyin işlediğine dair delillerin nelerden ibaret olduğunun kararda gösterilip tartışılmadan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 143.maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabilecektir.

Somut olayda, sanığın suç tarihinde müştekinin aracının pencere camını zorlayıp açarak içinden 10 TL para çalması şeklindeki eyleminde değer azlığı kavramının unsurlarının bulunmadığı gözetilmeden hakkında 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,