Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/19147 K.2013/21474

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık H.. B..'in atılı suçu kabul etmeyerek motosikleti C.. K..'dan satın aldığını beyan ettiği, C.. K..'nın da motosikleti satın alırken suç eşyası olduğunu bildiği sabit olmadığı gerekçesiyle mahkemece beraatine karar verildiği ve C.. K..'nın motosikleti kendisinden satın alan sanık Hüsnü'nün de motosikletin çalıntı olduğunu bildiğine dair her hangi bir beyanda da bulunmadığı gözetildiğinde ; sanık H.. B..'in yüklenen suçu işlediğine dair, cezalandırılmasına yeterli her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanık V.. B..'un, suça konu motosikleti, soruşturma sırasında ifadesi alınan A. İ.isimli şahıstan satın aldığını belirtmesine karşın, adı geçen tanık dinlenip sonucuna göre kanıtların bir bütün olarak değerlendirilerek,sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

a-Sanık V.. B.. hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, hesap hatası yapılarak, 3000 TL yerine 1000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza hesaplanması,

b- Mahkum olan sanıklara sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken 48,75 TL yargılama giderinin sanıklardan ayrım yapılmaksızın müteselsilen tahsiline karar verilerek 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,