Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/19755 K.2014/9642

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında; mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazların incelenmesin de;

Mala zarar verme suçlarından doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında; hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazların incelenmesin de;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuklar ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçunda TCK.nun 116/1, 119/1-c, maddeleri uyarınca belirlenen 12 ay hapis cezasının, aynı Yasanın 31/3 maddesi uygulanarak 1/3 oranında indirildiğinde 8 ay yerine, hesap hatası sonucu 9 ay olarak belirlenip, aynı Yasanın 50/1-a maddesine göre hapis cezasının günlüğü 20 TL.den paraya çevrilirken 4.800 TL yerine 5.400 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-Suça sürüklenen çocuklara 5271 sayılı CMK.nun 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak, suça sürüklenen çocukları savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklardan, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuklar .... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden,