Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/21776 K.2013/30271

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 13.03.2012 gün ve 2011/4–415 esas, 2012/92 karar sayılı kararında da belirtildiği gibi, 5271 Sayılı CMK’nın 327.maddesinin birinci fıkrasında; “hakkında beraat veya ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen kişi, sadece kendi kusurundan ileri gelen giderleri ödemeye mahkum edilir” şeklindeki düzenlemeye yer verilmiş olup, maddenin gerekçesinde ise “sanığın kendi kusuruyla sebep olduğu giderler” kavramı ile “hakkında kamu davası açılmış olan kişi kendi savsama veya kusuruyla bilirkişi veya tanıkların dinleneceği veya yüzleştirme yapılacak duruşmaya katılmaması ve bu işlemlerin yenilenmesinin gerekmesi, kendisini suçlama gibi nedenlerden kaynaklanan giderlerin anlaşılması gerektiği” açıklanmıştır.

Somut olayda ise, katılan lehine hükmolunan vekalet ücretinin sanığın kusurundan kaynaklanan bir gider olarak kabul edilmesi olanağı bulunmadığı gibi, dosya kapsamına göre sanığın kusurundan kaynaklanan herhangi bir yargılama gideri de bulunmadığından, elektrik enerjisi hırsızlığı (karşılıksız yararlanma) suçundan açılan kamu davasında 6352 sayılı Yasanın geçici 2/2. ve 5271 Sayılı CMK’nın 223/4-a. maddeleri gereğince sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın vekalet ücreti ile diğer yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,