Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/22004 K.2014/8569

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 Sayılı Yasanın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozmak suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuğun olay günü geceleyin İlk Öğretim okulunun bahçesine duvardan atlayarak hırsızlık yapmak üzere bahçede bulunan okul kantininin kapısını açmak için zorladığı sırada yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda hırsızlık suçunun yanında işyeri dokunulmazlığını bozmak suçundan da mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.