Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/22650 K.2014/10720

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın, inşaat alanında bulunan ve inşaata ait olan demir direkleri çaldığı olayda; söz konusu inşaat demirlerinin kullanım gereği açıkta bırakılmış eşya olduğu ve sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCY.nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 141/1. maddesi ile hüküm kurularak eksik ceza tayini,

2- Sanığın temyiz dışı diğer sanıklarla inşaat alanında bulunan ve inşaata ait olan demir direkleri bu olaydan önce düz kontak yaparak çaldıkları kamyonete yükleyip olay yerinden ayrılmasından sonra, yolda şüphelenen polisin dur ihtarına uymayarak kaçtıkları, kovalamaca sonucu sanıkların aracı bırakarak kaçtıkları, aracın plakasından çalıntı olduğu tespit edilerek sahibine haber verildiğinde, araç sahibinin kamyonette bulunan demirlerin ve bir adet cep telefonunun kendisine ait olmadığını belirtmesi üzerine, cep telefonundan sanık Ö..

K..’ın babasına ulaşıldığı ve adı geçen sanık yakalandığında, demirleri nereden çaldıkları sorulunca Batıkent’te villaların yanında bulunan bir inşaattan çaldıklarını beyan etmesi ve katılan Abdulkadir’in aşamalardaki beyanına göre sanıkların yer göstermesi ve polisin haber vermesi üzerine olaydan haberdar olup, araçta bulunan 65 adet demirin soruşturma aşamasında kendisine tam olarak teslim edildiğini belirtmesi karşısında, iadenin ne şekilde gerçekleştiği net olarak tespit edilip sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması gerekirken,

“pişmanlık duyularak iade veya tazmin olmadığından” şeklindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ve eksik kovuşturma ile sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 168/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,