Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/22856 K.2014/11370

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın adli sicil kaydına konu olan ilamda tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK.nun 305/2.maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı maddenin son fıkrası gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden 5237 Sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

2-Sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,

1-Sanığın hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına,

2-"TCK'nun 53/1-c maddesindeki haklardan ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine "Ancak 5237 sayılı TCK'nun 53/1-c maddesinde sayılı haklardan infaz tarihine kadar, sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun tutulmasına",