Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/23387 K.2014/11226

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın, yakınanın parayı bozdurmak için kendisine verdiğini savunması, tanık E..

D..'ın da yakınanın parayı bozdurmak için yanlarına geldiğini ve sanığın da bu nedenle parayı yakınanın elinden aldığını fakat parayı aldıktan sonra hızlıca uzaklaştığını gördüğünü beyan etmesi ve yakınanın da beyanlarında, bir adet 200 TL olan parasını eline alarak çevrede bulunan şahıslara bozdurmak istediğini söylemesi üzerine, sanığın yanına gelerek parasını elinden aldığını, ilk başta parayı bozdurmak için aldığını düşünse de parayı aldıktan sonra hızlı adımlarla uzaklaşarak gittiğini anlatması karşısında;

sanığın yakınanın elindeki parayı çalma kastıyla çekerek aldığı kesin olarak tespit edilememesi ve parayı bozdurmak amacıyla aldıktan sonra çaldığının anlaşılması durumunda eyleminin 5237 sayılı TCK. nun 141/1. maddesine uyacağı gözetilmeden ve sanığın yakınanın elindeki parayı çekip almak suretiyle ya da özel beceriyle aldığına ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde de açıklanıp tartışılmadan, sanığın aynı Kanunun 142/2-b maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Sanığın, yakınana ait parayı aldıktan sonra kolluk görevlilerince yakalanması sırasında yapılan üst aramasında suça konu paranın bulunarak yakınana iade edilmiş olması karşısında, rızai iade bulunmadığı ve etkin pişmanlık koşulları oluşmadığı halde, üzerinde yakalanan parayı harcamamış olması ve bu şekilde iadeyi sağlamış olması şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK. nun 168/1 maddesi gereğince uygulama yapılması,