Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/23585 K.2014/11059

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun' a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken yakınanın 08/09/2011 tarihli duruşmada “zarar ziyan talebim de yoktur, zararım sanıkların ailesi tarafından karşılanmıştır”şeklindeki beyanı karşısında yakınandan zararının giderildiği tarih sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK.nun 168. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

- Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin, 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubu hususunda karar verilmemesi,