Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/24363 K.2014/12179

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Yakınanın olay tarihinde saat 02.30 sıralarında sahura kalktıktan sonra camiye giderek namaz kıldığını, camiden geldikten sonra uyuduğunu ve sabah saat 09.00 sıralarında kalktığında hırsızlık yapıldığını anladığını beyan etmesi ve suça sürüklenen çocuğun da savunmalarında olay saatini tam olarak belirtmemesi karşısında.

Uyap'tan alınan güneşin doğuş ve batış saatlerine göre, Tokat ilinde suç tarihinde güneşin yaz saati uygulaması da dikkate alınarak saat 04.33’de doğduğu, gece vaktinin saat 03.33 ’de sona erdiği ve suçun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, suçun gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar da karar yerinde gösterilip tartışılmadan hırsızlık suçunda 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesi uyarınca artırım yapılması, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken aynı Kanunun 116. maddesinin 4. fıkrasının uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

2- 5237 sayılı TCK. nun 50/3. maddesi gereğince daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olup, suçu işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

3- Etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleşmiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168/1.maddesi ile uygulama yapılırken, indirim oranının etkin pişmanlığın kovuşturma aşamasında gerçekleşmesini düzenleyen aynı Yasanın 168/2. maddesinde belirtilen 1/2 oranından fazla olması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle hırsızlık suçundan fazla ceza belirlenmesi,