Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/24617 K.2014/12288

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın eyleminin aynı zamanda konut dokunulmazlığını ihlal suçunu da oluşturması nedeniyle, zaman aşımı süresince bu suçtan dava açılması mümkün görüldüğünden üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş, yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas nitelikteki... Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2000 gün ve 2000/1045-2000/1269 esas-karar sayılı ilamıyla 765 sayılı TCK.nun 492/1. maddesi uyarınca 8 ayrı suçtan ayrı ayrı 1 yıl 11 ay 10 gün hapis, 1 kez 11 ay 20 gün hapis, 1 kez 3 ay 26 gün hapis ve 1 kez de 1 yıl 13 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı ve 11 ayrı cezanın içtimaı ile sonuç cezanın 9 yıl 115 ay 153 gün hapis cezası olarak belirlendiği,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/1-c maddesinde, tekerrür halinde işlenen suçtan dolayı mahkum olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi halli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2.fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında, sanık hakkında tekerrüre esas alınan mahkumiyetindeki içtima çözülerek,

hükmedilmiş en ağır cezanın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, içtimalı cezalardan hangisinin TCK.nun 58/6.maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına esas alındığının kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden; hükmün 1412 sayılı CMUK.’nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;