Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/24654 K.2014/16429

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında katılanın müşteki şeklinde yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I-Oluşa, dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; katılanın, suç tarihinde yaşlı ve topallayan bir kişiyi aracına aldığına ve bu kişi araçtan indikten 15-20 dakika sonra aracın konsolundaki cep telefonunun çalındığına ilişkin beyanı, olayın tanığının bulunmaması, suça konu telefonun olaydan 2 gün sonra sanık tarafından kullanılmış olması ve sanığın da tüm aşamalarda atılı suçu kabul etmemesi karşısında; katılanın aracına binen kişinin sanık olup olmadığı konusunda katılana teşhis yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

II-Kabule göre de;

1-10/11/2010 tarihli tutanak uyarınca sanığın, soruşturma aşamasında kolluk görevlilerine kendi rızası ile katılana ait cep telefonunu teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; rızai iade koşullarının bulunması nedeniyle sanık lehine 5237 sayılı TCK.nun 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın, soruşturma aşamasında kolluk görevlilerine kendi rızası ile katılana ait cep telefonunu teslim etmesi karşısında; dosyaya yansıyan tutum ve davranışları olumlu değerlendirilerek cezasından 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılan ve yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluştuğu belirtilerek cezası ertelenen, sabıkası da olmayan sanık hakkında “suç nedeniyle katılanın zararının aynen iade, suçtan önceki hale getirme, veya tazmin suretiyle gidermediğinden” bahisle hatalı gerekçe ile 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Takdiri indirim nedenlerinin uygulanması sırasında, uygulama maddesi olan TCK.nun 62. maddesinin “61” olarak yazılması,