KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2013/24875 E., 2014/19055 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Temmuz 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerini temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
3- Hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK'nın 53. Maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de; bu eksikliğin infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK'nun 51/3 maddesi uyarınca; cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresinin belirleneceği ve belirlenecek sürenin alt sınırının mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağı ve denetim süresinin eksik olarak belirlenmesinin kazanılmış hakka konu olamayacağı gözetilmeden sanığın hırsızlık suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde, denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/24875, K. 2014/19055, 3 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama