Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/24980 K.2013/23128

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda 04.06.2009 kurulan erteli mahkumiyet hükmünün, Tebligat Kanunu 35.maddeye göre 04.09.2009 günü tebliğ edilerek Mahkemece kesinleştirilmesinden sonra sanığın denetim süresi içinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı, erteli kararın infazına karar verilip, bu kararın sanığa 28.11.2011 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine, sanığın verdiği 30.11.2011 tarihli temyiz dilekçesinde.

04.06.2009 tarihli erteli mahkumiyetini, 28.11.2011 gününde öğrendiğini ve erteli mahkumiyet hükmünü 30.11.2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından; sanık yokluğunda kurulan 04.06.2009 günlü mahkumiyet hükmünün sanığa bizzat tebliğ edilmeyip Tebligat Kanunu 35.maddesine göre tebliğ edildiği, 04.09.2009 tarihinde UYAP kayıtlarına göre, sanığın Silivri 5 Nolu L Tİpi Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olduğu tespit edildiğinden, 04.06.2009 tarihli mahkumiyet hükmünün kesinleşmediğinden, sanık hakkındaki, erteli hapsin infazına ilişkin 18.11.2011 tarihli ek kararının hukuken yok hükmünde olduğu belirlenerek,

sanığın 04.06.2009 tarihli erteli mahkumiyetine yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, hırsızlığa teşebbüs suçundan dolayı maddi bir zararın bulunmadığı,

kayden sabıkasız olduğu ve kurulan mahkumiyet hükmünün “sanığın bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkemece olumlu kanaat oluştuğundan” ertelenmesine karşın, “sanığın katılanın zararını gidermediğinden” bahisle 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (c) bendinde belirtilen koşulun gerçekleşmediği, biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,