Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/25292 K.2014/18194

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık ... yönünden yapılan incelemede

Sanık ...'in 26/12/2011 havale tarihli temyiz dilekçesiyle ilgili olarak 26/12/2011 tarihli, 2009/112 E. ve 2011/290 K. sayılı ek kararla süre geçtiğinden dolayı temyiz isteminin reddine karar verildiği, ancak bu red kararına karşı temyiz istemi bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

II- Sanık ... ve sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde

İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlendiğinin anlaşılmasına rağmen, sanıklara sözkonusu suçtan verilen cezada 5237 Sayılı TCK.nun 119/1-c maddesi uyarınca arttırım yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanıkların sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ...'nin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, kasten işlemiş oldukları suçlardan, hapis cezasıyla hükümlülüğün yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet,

vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,