Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/26084 K.2014/12616

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2.maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 Sayılı Yasanın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

15-18 yaş grubuna dahil olan çocuklar hakkında sosyal inceleme raporu alınması zorunluluğu bulunmadığından, tebliğnamedeki sosyal inceleme raporu alınmadan hüküm kurulması nedeniyle bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mağdurun suça konu kamyoneti olay günü saat 23.30 da park ettiğini ve ertesi gün 09.00 da çalındığını fark ettiğini belirtmesi, suça sürüklenen çocuğun da atılı suçu işlemediğini savunması ve olay saatinin tam olarak tespit edilememesi karşısında, suçun 5237 sayılı TCK.nun 6/e maddesinde tanımlanan gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar da karar yerinde gösterilip tartışılmadan hırsızlık suçunda anılan Yasanın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması suretiyle fazla cezalara hükmedilmesi,