Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/26459 K.2014/19008

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Hırsızlık suçunun katılanın, misafirliğe gittiği ve sanığın da evinin bulunduğu apartmanın üçüncü katındaki dairenin kapısının önünden gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı yasanın 141/1 maddesi gereğince uygulama yapılması,

2-Sanığın soruşturma evresindeki beyanında, suça konu telefonda kullanıldığı tespit edilen hattın oğlu Özkan Keskin'in kullanımında olduğunu beyan etmesi karşısında, Özkan Keskin'in tanık sıfatı ile dinlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3-5237 Sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda uygulama koşulları da oluşmadığı halde aynı Yasanın 145. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

4-Yargılama giderinin yanlış hesaplanması nedeniyle sanık hakkında fazla yargılama giderine hükmedilmesi,

5-Hükmün verildiği oturumda hazır olan sanığa son sözü sorulmadan karar verilmesi suretiyle CMK'nın 216/3.maddesine aykırı davranılması,