Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/27003 K.2014/16283

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Şikayetçinin, "İnşaatından, 01.10.2011 ve 19.10.2011 tarihlerinde iki kez hırsızlık olayının meydana geldiğini, ilk hırsızlık olduğunda polise başvurmadığını ancak çevre esnafa haber bıraktığını, 05.10.2011 tarihinde musluk bataryası satmak isteyen kişiler olduğunun bildirilmesi üzerine gittiğinde, sanıklardan kendisine ait olduğunu teşhis ettiği bataryaları satın aldığını..." bildirmesi ve sanık ile temyize gelmeyen sanıkların aşamalarda alınan ifadelerinde, "İnşaatın bahçesinde kutu içerisindeki bataryaları aldıklarını ancak bir kez girdiklerini, ikinci kez hırsızlık yapmadıklarını..." bildirmeleri karşısında;

sanığın şikayetçiye ait inşaattan 19.10.2011 tarihinde hırsızlık yaptığına ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan, sanığın aynı yere iki kez girerek hırsızlık yaptığı kabul edilip, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

II-Kabule göre de;

1-5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde arttırım oranın 1/4 ile 3/4 aralığında öngörülmesine rağmen sanık hakkında aynı yasanın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen hapis cezasının aynı yasanın 43. maddesi uyarınca 1/6 oranında arttırılması suretiyle eksik ceza belirlenmesi,

2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 Sayılı CMK'nın 326/2.maddesi uyarınca sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı alınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi,