Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/27015 K.2014/19032

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tüm dosya içeriğinden, sanık ...'in ihbar üzerine gelen kolluk görevlileri tarafından suça konu eşyalar ile birlikte yakalandığı anlaşılmakla, somut olayda etkin pişmanlık hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 168. maddesindeki rızai iade (isteğe bağlı geri verme) koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmolunması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Oluş ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın suça konu eşyaları çaldığına dair somut bir delil bulunmadığı ancak, sanığın aşamalardaki ifadelerinde, suça konu eşyaların satılmasına aracı olduğunu beyan etmesi karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK.nun 165 maddesinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmadığının karar yerinde tartışılmaması,

2-Kabule göre;

a)Hükmün gerekçe kısmında, eylemin gündüz vakti işlendiği kabul edildiği halde, hüküm kısmında 5237 sayılı TCK.nun 116/4 maddesi gereğince uygulama yapılarak fazla cezaya hükmolunması,

b)Sanıkların üzerine atılı işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu birlikte işlediklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması,