Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/27321 K.2013/28237

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk Arif hakkında; alt sınırı üç yıl hapis cezasının öngörüldüğü taklit anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık suçunun, 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerini değiştiren 5560 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 19.12.2006 tarihinden önce işlenmiş olması nedeniyle uygulama olanağı bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 24. maddesi gözetilerek,

suça sürüklenen çocuğa ulaşılamadığı gerekçesiyle uzlaşmanın sağlanamadığı belirtilmiş olsa da hükümden önce 5560 sayılı Yasa ile değişik 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesi yollamasıyla 5271 sayılı CMK.nun 253/4 ve 254. maddeleri gereğince, Ceza Muhakemesi Kanununa Göre Uzlaştırmanın Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 8/2. maddesine göre suça sürüklenen çocuğun yasal temsilcisine uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği halde uzlaşma önerisinin yapıldığı 02.11.2006 tarihinde 18 yaşını tamamlamamış suça sürüklenen çocuğa ulaşılarak, ona uzlaşma teklifinin yapılmaya çalışılması,

inceleme tarihinde ise suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurduğunun anlaşılması karşısında. 5271 sayılı CMK.nun 253, 254. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğa yeniden uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

2- 24.01.2008 tarihli sosyal inceleme raporunda, suça sürüklenen çocuk Arif'e ulaşılamamış olması nedeniyle hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununa göre değerlendirme yapılamadığı belirtildiği halde, suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk Arif hakkında 5395 sayılı Kanunun 35/1.maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, aynı Kanunun 35/3.maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3- Suça sürüklenen çocukların, benzinin bitmesi nedeniyle hırsızlığa konu aracı terk etmiş olmaları karşısında, koşulları oluşmadığı halde, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanması,

4- Suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-d maddesi uyarınca hırsızlık suçundan hüküm kurulurken temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi karşısında; aynı yasanın 143/1. maddesi uyarınca artırım yapılırken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılması,

5- Adli sicil kaydında yer alan bir mahkumiyetlerinin bulunmaması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 51/1 madde ve fıkrasının (a) bendine göre tayin olunan cezalarının ertelenmesine yasal engel bulunmadığı belirlenen suça sürüklenen çocuklar hakkında,

aynı fıkranın (b) bendinde belirtilen “sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda bir kanaatin oluşması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken,

“çok sayıda soruşturma ve kovuşturmaları dikkate alındığında suça sürüklenen çocukların yeniden suç işlemekten çekinecekleri kanaati hasıl olmadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuklar hakkında 51. maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,