Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/27355 K.2013/24599

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Katılan vekilinin mühür bozma suçundan verilen 12.03.2012 tarihli temyiz istemine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızılığı ve mühür bozma suçundan kurulan 06.03.2008 tarihli mahkumiyet hükümlerinin sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtaya gönderilen dosyaya ilişkin, 6352 sayılı Yasanın 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, Dairemizin 19.07.2012 tarihli iade kararı sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurusu geçerli olduğundan, Dairemizin iade kararından sonra mühür bozma suçundan kurulan 12.02.2013 tarihli hükmün hukuken geçersiz olduğu anlaşılmakla; katılan vekilinin konusu olmayan temyiz itirazlarının 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanığın mühür bozma suçundan verilen 06.03.2008 tarihli temyiz istemine yönelik itirazların incelenmesinde;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 203/1 maddesinde düzenlenen mühür bozma suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun’un 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği halde, sanığın vekalet ücreti ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı gözetilmeden, sanık aleyhine vekalet ücreti ile yargılama giderlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “Katılan kurum kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.320,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine,