Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/2764 K.2013/13149

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Sanığın 17.02.2010 tarih ve 2009/701-2010/179 sayılı karara yönelik yaptığı temyiz talebinin, mahkemece reddine dair 29.06.2010 tarihinde verilen ek karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Temyiz isteminin reddine dair 29/06/2010 gün ve 2009/701-2010/179 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 2- Katılan vekilinin 19.10.2012 tarih ve 2012/956-1025 sayılı karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan 17.02.2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebi reddedilmiş olmakla bu karar kesinleştiğinden, Cumhuriyet Başsavcılığının 24.07.2012 tarihli yazısıyla, “02.07.2012 tarihinde kabul edilerek,

28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun uyarınca hükümlü hakkında bir karar verilmesi” istemi üzerine mahkemece yeniden kurulan hükmün uyarlama yargılaması olarak kabul edilmesi gerektiğinden, uyarlama yargılaması sonucunda hükümlü hakkında kurulan 19.10.2012 tarihli kararın katılan vekili tarafından temyiz edildiği belirlenmekle,

Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.05.2011 gün, 66-96 sayılı kararında da açıklandığı gibi, 01 Haziran 2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Yasanın 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun' un 98 ilâ 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek yasa yolunun ise 5275 sayılı Yasanın 101/3. maddesi uyarınca itiraz yasa yolu olduğu, bu kararların temyizi mümkün