Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/27981 K.2014/21112

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, müştekiye karşı kimliği belirsiz kişiler tarafından yağma suçunun işlenmesinden sonra ona ait işyerinden hırsızlık yaptığının iddia ve kabul olunması, sanığın savunmasında, müştekiye ait işyerine geldiğinde iki kişinin müştekiye yardım ettiğini, hava alması için dışarı çıkardıklarını, bu sırada işyerinde yalnız kalıp hırsızlık suçunu gerçekleştirdiğini belirtmesi karşısında, eylemin TCK.nun 142/2-a maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulup eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyet kararındaki adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı maddenin son fıkrası gereğince tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından "Sanığın sabıka kaydında yer alan yerine getirme fişine nazaran 30.01.2008 tarihinde infaz edildiği anlaşılan.... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.09.2006 tarih 2006/221-238 esas ve karar sayılı 660 TL adli para cezasına ilişkin kararının tekerrüre esas bulunduğu