KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2013/28133 E., 2014/16124 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Haziran 2014
- Tebliğname No
- 6 - 2012/63000
- Mahkemesi
- Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 14/12/2011
- Numarası
- 2011/114 (E) ve 2011/943 (K
- Suç
- Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1)Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 Sayılı TCK'nın 165/1.maddesinde “altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası” yaptırımlarının her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1.maddesi gereğince alt sınırın 5 gün olduğu, somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı alt sınırdan hapis cezası belirlendiği halde, adli para cezasında alt sınırdan uzaklaşılarak, 60 gün karşılığı fazla adli para cezasına hükmolunması,
2)Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda mağdurun tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararının da belirlenemediği,temyiz dışı diğer sanık N.. T.. hakkında beraat kararı verildiği ve sanığın sabıkasının da bulunmadığı gözetilerek.
5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesinin 6. fıkrasının ( b ) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; “...geçmişte sabıkası olduğundan ..” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/28133, K. 2014/16124, 9 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama