Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/28656 K.2014/17766

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-) Mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. maddede, bölge adliye mahkemeleri Faaliyete geçinceye kadar ,hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere,sonuç olarak belirlenen( üçbin Türk Lirası dahil) üçbin Türk Lirasına kadar adli para cezasına mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından ,sanığı mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi (REDDİNE),

II-) Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Sanığın elektrik dağıtımı yapan şirketin şantiyesinin eklentisi içinden makaralara sarılı elektrik kablosu çalmak şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması, her iki madde ve fıkrada aynı tür ve miktar yaptırım öngörülmesi karşısında, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi(ONANMASINA),

III-) İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde , mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,

manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde katılanın yüklenen işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu sebebiyle uğradığı bir zarar bulunmadığı gibi adli sicil kaydında açıklanması geri bırakılan hükümler bulunması nedeniyle engel sabıkası bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında,

5271 Sayılı CMK.nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken “sanığın ,yakınanın zararlarını karşılamaması ” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına yer

olmadığına karar verilmesi,