Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/28958 K.2014/17811

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabilecektir.

Somut olayda, sanığın suç tarihinde mağdurlara ait yıkılmış binadan bir çuval tahta çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde, sanığın savunmalarında evlerinin ısınmasını soba ile temin ettiklerini, maddi durumlarının bozuk olduğunu, kömür alma sıkıntısı çektiklerini, sobayı tutuşturmak için odun toplamaya çıktığını, komşulardan sokakta bir binanın yıkılmış olduğunu duyduğunu, yakacak ihtiyacını karşılamak için yıkık binanın üzerindeki odun parçalarını toplayarak çuvala doldurduğu sırada yakalandığını, bu binadan herkesin odun aldığını, amacının hırsızlık olmadığını belirtmesi ve suç tarihinin de, soğuk Şubat ayı olması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 Sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; adli sicil kaydındaki sabıkalarının bir kısmının adli sicilden çıkarılma şartlarının gerçekleştiği, bir kısmının yargılamaya konu suçun, suç tarihinden daha sonra kesinleşmesi,

bir kısmının kasıtlı suçtan mahkumiyet niteliğinde bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına niteliğinde olması ve bir kısmının ise de 765 sayılı TCK.nun 95/2.madde kapsamında karar tarihinden itibaren 5 yıllık süre geçtiği için esasen vaki olmamış sayılma şartlarının gerçekleştiği dikkate alınarak sanık hakkında hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,