Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/2898 K.2013/25733

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eyleminin hırsızlık olarak kabul edilmesinde bir isabetsizlik görülmemekle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın minibüs şoförü olan müştekiden yolcuya uzatmak için aldığı para üstünün bir kısmını ve yolcunun uzattığı parayı el çabukluğu ile hırsızlaması biçiminde gerçekleşen eyleminin, elde ve üste taşınan eşya üzerinde gerçekleştirilmiş hırsızlık suçu olmadığından, sanığın eylemi 5237 sayılı TCK.nun 142/1-c maddesine uyan halkın yararlanmasına sunulmuş ulaşım aracı içinden hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı yasanın 142/2-b maddesinde yazılı suçu oluşturduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Hükümden önce 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 Sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,