Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/30284 K.2014/18564

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Aynı mevkideki 3 ayrı müştekiye ait 3 ayrı bağ evine cam kırılmak suretiyle girilerek hırsızlık yapılması olayında, müşteki M.. A..'nın evinden çalınan 2 adet kasetçaların birkaç gün sonra başka bir hırsızlık suçundan yakalanan sanık tarafından polise teslim edildiği, sanığın atılı suçları kabul etmediği ve kasetçalarları kendisine yaş küçüklüğü nedeniyle dosyası ayrılan H.. P..'ın verdiğini ileri sürdüğü, H..

H..n'in ise bu iddiayı kabul etmediği, sanığın her üç eve girdiğine ilişkin başkaca delil bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanıkta bulunan kasetçalarların sahibi olan müşteki M.. A..'ya yönelik eylemlerin sübut bulduğu ancak eve H..

H.. ile birlikte girdiklerine ilişkin delil bulunmadığından konut dokunulmazlığını ihlal suçundan yapılan uygulamada TCK'nun 119/1-c maddesi ile artırım yapılamayacağı, diğer iki müştekiye yönelik eylemlerin ise sanık tarafından gerçekleştirildiğine ilişkin, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından ayrı ayrı beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden “her üç suçun sübut bulduğu ancak evlerin aynı yerde bulunması nedeniyle tek hüküm kurulması gerektiğine” yönelik hukuki dayanaktan yoksun gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,